martes, 20 de mayo de 2008

NOTICIAS: AUTORIZACIÓN AMBIENTAL INTEGRADA ENCE-ELNOSA

19/05/2008 NOTIFICACIÓN DE RESOLUCIÓN DE OTORGAMIENTO DE AUTORIZACIÓN AMBIENTAL INTEGRADA:

PROYECTO: FABRICACIÓN DE CELULOSA (PONTEVEDRA).
PETICIONARIO:GRUPO EMPRESARIAL ENCE, S.A. (2004/0286-IPPC).
Tendo en conta a súa condición de interesado no procedemento de autorización ambiental integrada notifícaselle que o 30 de abril de 2008 foi outorgada autorización ambiental integrada para a fábrica de celulosa, no concello de Pontevedra (Pontevedra).

Ós efectos oportunos, infórmaselles que a citada resolución poderán atopala na páxina web da Dirección Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental, na seguinta dirección:

RECURSO DE ALZADA:

20/05/2008 NOTIFICACIÓN DE RESOLUCIÓN DE OTORGAMIENTO DE AUTORIZACIÓN AMBIENTAL INTEGRADA:

EXPEDIENTE: PLANTA QUÍMICA DE PRODUCCIÓN DE CLORO-SOSA E DERIVADOS (PONTEVEDRA).
PETICIONARIO: ELECTROQUÍMICA DEL NOROESTE, S.A.U. (ELNOSA). (2005/0101_NAA/IPPC).
Tendo en conta a súa condición de interesado no procedemento de autorización ambiental integrada notifícaselle que o 29 de abril de 2008 outorgouse a autorización ambiental integrada para a fábrica de cloro-álcali, no Concello de Pontevedra (Pontevedra).

Ós efectos oportunos, infórmaselles que a citada resolución poderán atopala na páxina web da Dirección Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental, na seguinta dirección:
RECURSO DE ALZADA:

20/05/2008 LA SUBDIRECTORA XERAL DE RÉXIME XURÍDICO-ADMINISTRATIVO, ROSARIO PUENTE VÁZQUEZ, nos remite "copia compulsada da proposta de resolución do 13 de decembro de 2006, sobre a solicitude da autorizacvión da Comunidade Autónoma recaída no expediente06-068; segundo a súa solicitude mediante escrito do 24 de xaneiro de 2007":

"DENEGAR A AQUACRÍA AROUSA, S.L., a autorización previa á concesión de licencza municipal para a mellora e innovación tecnolóxica en piscifactoría en Sartaxes, parroquia de Castrelo, no concello de Cambados, consonte os fundamentos anteriormente expostos".

02/05/2008 Presentado ante el TRIBUNAL SUPERIOR DE JUSTICIA DE GALICIA, escrito de CONCLUSIONES en el recurso contencioso-administrativo núm.4457/2005 (Plan Sectorial de Parques de Tecnología Alimentaria en la Costa Gallega).

También es noticia la comunicación de la Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes de La Xunta de Galicia, de la aprobación del Plan Xeral de Ordenación Municipal de Vigo (PXOM). Después de su publicación en el B.O.P., hablaremos del Gobierno.


sábado, 17 de mayo de 2008

¡SALUDOS, LONDON!

Próxima entrada: ¡SALUDOS, LONDON!

viernes, 16 de mayo de 2008

MEDIO AMBIENTE Y DASARROLLO SOSTENIBLE

ÚLTIMAS NOTICIAS: ¡LA XUNTA DE GALICIA SE SACA LA CARETA!

Página Web de la Xunta de Galicia:

Consellería de Medio Ambiente e Desarrollo Sostible. PUBLICIDAD:

  • EXPEDIENTES DE EVALUACIÓN AMBIENTAL (Autorización Ambiental Integrada):
  • Instalaciones autorizadas en Pontevedra:

2003/0144 Fábrica de papel tisú en Lourizán Tisú de Lourizán, S.L. (Grupo Empresarial ENCE, S.A.) Pontevedra Autorización Ambiental Integrada 28-09-2004

2005/0101 Industrias químicas de ELNOSA Electroquímica del Noroeste, S.A.U. (ELNOSA) Pontevedra Autorización Ambiental Integrada 29-04-2008

2004/0286 Fábrica Celulosa Lourizán Grupo Empresarial Ence, S.A. Pontevedra Autorización Ambiental Integrada 30-04-2008

  • COMO INTERESADOS Y PARTE EN LOS PROCEDIMIENTOS ANTERIORES, ESPERAMOS LAS CORRESPONDIENTES NOTIFICACIONES.
  • Daremos cumplida información de nuestras acciones legales.

miércoles, 14 de mayo de 2008

TELLEIRA DE VILALONGA (SANXENXO)

TRIBUNAL SUPERIOR DE JUSTICIA DE GALICIA. SALA DE LO CONTENCIOSO ADMINISTRATIVO, SECCIÓN 002.

RECURSO: PROCEDIMIENTO ORDINARIO NÚM. 4238/2008 r (inc.).

  • 24/04/2008 El Tribunal Superior de Justicia de Galicia. Sala de lo Contencioso Administrativo, Sección 002, da cuenta , se tiene por presentado el anterior escrito... Se le declara parte y se tiene por interpuesto recurso contencioso-administrativo contra DESEST. REC. DE ALZADA 20/07/05 INTERPUESTO CONTRA PROPUESTA DE RESOLUC. 13/06/05 DICTADA POR EL DIRECTOR XERAL DE URBANISMO EN EL EXPEDIENTE 05/021. Reclámese a la Administración demandada la remisión en forma del expediente administrativo en el improrrogable plazo de veinte días, debiendo practicar los emplazamientos de cuantos aparezcan como interesados en el mismo, conforme se dispone en el artículo 49 de la Ley de la Jurisdicción...

lunes, 12 de mayo de 2008

CORRUPCIÓN EN SANXENXO. ¡VÍRICA!

EDIFICIO DE CONSTRUCUATRO, S.A. EN PASEO PLAYA DE SILGAR 28-30. SANXENXO. (LICENCIA DE OBRAS 115/2000).

Cómo el Alcalde-Promotor Inmobiliario, Telmo Martín González, planificó la ocupación de la servidumbre de protección del dominio público marítimo-terrestre en Paseo de Silgar 28-30 de Sanxenxo, para la construcción de un edificio de lujo promovido por su propia empresa, CONSTRUCUATRO, S.A., sin que se
pudiese apreciar la infracción, para luego vender el metro cuadrado a precios millonarios a personajes afines a su partido político, que disfrutaron de subvenciones importantes o, que en su día, ocuparon cargos de máxima responsabilidad en la Xunta de Galicia (Director Xeral de Urbanismo, Conselleiro de Industria, etc.).

Veremos también las certificaciones del Registro de la Propiedad y, también, cómo le dá amparo la Jefa de Costas del Estado en Pontevedra, Cristina Paz-Curbera y Llovet -en contra de sus propios actos- y cómo van apareciendo en el "arreglo del desaguisado", el Conselleiro de Pesca, Enrique López Veiga y, personas y grupos inmobiliarios que adquirieron los terrenos protegidos del litoral (A Granxa, Os Cotos...), meses antes de la aprobación del PXOM, recalificados después como Suelos Urbanizables, cuyas Juntas de Compensación monetarizaron las cesiones a precios irrisorios. Veamos:

Con fecha 8 de marzo de 1999, se produce un hecho curioso, que pasa desapercibido, a pesar de la denuncia realizada por el vigilante de Costas (firma ilegible), referente a la invasión de la servidumbre de protección del dominio público marítimo-terrestre, por el EDIFICIO "MARYCIELO", que se construye en Paseo Playa de Silgar. Con la denuncia se adjunta un plano de deslinde oficial. Dicho plano, de Costas del Estado, tiene la servidumbre grafiada de 20,00 metros de anchura y, según el funcionario del Estado, se refiere a la O.M. de 31/10/67. Deslinde incoado el 17/07/98.

Con fecha 12 de marzo de 1999, el Jefe de Servicio de Costas de Pontevedra, José Antonio Rueda Crespo, remite la referida denuncia al Servicio de Costas de Pontevedra de la Consellería de Medio Ambiente de la Xunta de Galicia: "Al ser competencia de ese Servicio las funciones de perseguir y sancionar las infracciones cometidas en la zona de servidumbre de protección...

Se hace constar que, la Administración General del Estado, competente para la tutela y policía de las servidumbres, ha de conocer las fases del procedimiento sancionador, de las que debe ser informada".
  1. EL PLANO QUE UTILIZA EL FUNCIONARIO DE COSTAS DEL ESTADO EN 1999, ES EL CORRECTO, CON LA SERVIDUMBRE DE PROTECCIÓN DE 20 METROS DE ANCHURA SEGÚN ESTABLECE LA LEY 22/1988, DE 28 DE JULIO, DE COSTAS.
  2. LA INVASIÓN REAL DEL EDIFICIO "MARYCIELO" (DE ANDRÉS CORBAL DURÁN Y OTROS), SEGÚN MEDICIÓN PERICIAL DESDE LA PARTE EXTERIOR DEL MURO ROMPEOLAS, ES DE 0,96 METROS+VUELOS (19,04 M.+V.). PERO SEGÚN LAS COORDENADAS UTM DEL PLANO DE DESLINDE, 1,30 METROS+V.
  3. LA ESQUINA DE ESTE EDIFICIO SIRVE PARA "EL ARRANQUE DE ALINEACIÓN" DEL INMUEBLE CONSTRUIDO POR CONSTRUCUATRO, S.A., QUE FORMA ÁNGULO, EN CUYO VÉRTICE YA SOBRESALE CON UN CHAFLÁN Y UN VUELO CORRIDO SOBRE LA SERVIDUMBRE DE 1,50 METROS, QUEDANDO LA PROYECCIÓN HORIZONTAL DEL EDIFICIO A 17,68 METROS DE DISTANCIA DEL DESLINDE.
  4. POR ÚLTIMO, TAMBIÉN RESULTA INTERESANTE COMPROBAR QUE, EL EDIFICIO CONSTRUIDO POR CONSTRUCUATRO, S.A. (Empresa participada con un 33% por el entonces Alcalde de Sanxenxo, Telmo Martín González), NO TIENE ACCESO AL SÓTANO DE DOS PLANTAS DESTINADAS A GARAJE. LOS PROPIETARIOS DEL INMUEBLE ACCEDEN DESDE EL EDIFICIO "MARYCIELO", PRECISAMENTE POR LA FACHADA QUE INVADE LA SERVIDUMBRE DE PROTECCIÓN (...).
Con fecha 27 de febrero de 2002, el Ayuntamiento de Sanxenxo remite al Servicio Provincial de Costas de Pontevedra (para informe previo a la aprobación inicial del Plan Xeral de Ordenación Municipal), entre otros, el PLANO PXOM. Nº 9.1.8 de ORDENACIÓN. E. 1:1000, de fecha oct. 2001. Dicho Plano, que ya refleja las infracciones referidas anteriormente, contiene la servidumbre de protección del dominio público marítimo-terrestre de 20,00 metros de anchura. Este documento nos ha sido facilitado en 2005 (previo pago de las correspondientes tasas) por el Servicio Provincial de Costas de Pontevedra, compulsado por el Jefe de la Sección Técnica de Gestión del Dominio Público, José Luis Adán.
Con fecha 26 de mayo de 2003, el Secretario Xeral del Ayuntamiento de Sanxenxo, Luis Mª Bermúdez de la Puente, nos da traslado de la documentación solicitada con fecha 20/05/2003, consistente en una serie de certificaciones de acuerdos de la Comisión de Gobierno referentes a la Licencia Municipal de Obra Núm. 115/00 de CONSTRUCUATRO, S.A en Paseo Praia de Silgar, 28-30...

En el párrafo tercero, dice: "A Licencia de Obra Núm. 115/00 foi concedida ó amparo das NN.SS.MM. vixentes naquel tempo (16.05.00) de conformidade co proxecto básico aportado, os favorables informes técnico e xurídico e o tamén favorable Dictame da Comisión Informativa de Urbanismo e Medio Ambiente. A liña de edificación é a que aparece marcada en cor amarelo no plano da cartografía oficial que se acompaña, coincidente coa delimitación da Servidume de Protección do Dominio Público Marítimo-Terrestre. En cor laranxa márcase o Deslinde do Dominio Público Marítimo-Terrestre".
El Plano anterior, oficial de ORDENACIÓN E. 1:5000, que según certificación del Secretario General del Ayuntamiento, es el utilizado para el otorgamiento de la Licencia de Obras 115/00, tiene grafiada la Servidumbre de Protección de 20 de anchura en todo el tramo que abarca: la totalidad de la fachada del Paseo Playa de Silgar.

No obstante, procede una reflexión sobre dicho Plano: la EDIFICACIÓN DIBUJADA EN ROJO Y RAYADA, corresponde a la obra objeto de Licencia y, es claramente menor que la edificación construida. No incluye la parcela de forma trapezoidal colindante con el EDIFICIO "MARYCIELO" que, sin embargo, ha sido ocupada por el edificio de CONSTRUCUATRO, S.A.

Con fecha 30 de junio de 2003, el Servicio Provincial de Costas de Pontevedra, previo pago de las correspondientes tasas, nos facilita PLANO DE DESLINDE de la zona Paseo Playa de Silgar 28-30, Sanxenxo (incoado el 17/07/1998), con la servidumbre de 20 metros de anchura.
Con fecha 12 de noviembre de 2003, la Jefa del Servicio de Costas de Pontevedra, Cristina Paz-Curbera y Llovet, en contestación al escrito del Jefe de Servicio de Usos do Litoral de Pontevedra de fecha (Registro de Salida) 31 de octubre de 2003, solicitando aclaración a las divergencias en la definición de la LÍNEA DE SERVIDUMBRE DE PROTECCIÓN DEL DOMINIO PÚBLICO MARÍTIMO-TERRESTRE existente entre los planos: Nº 1, del denunciante (el anterior, con la servidumbre de 20 metros), y el Nº 2, supuestamente distinto, emite la siguiente resolución:
  • "...Este expediente de deslinde junto con los de Poio, Marín y Bueu, son expedientes inconclusos sobre los que se está trabajando y completando hasta que la Dirección Gerneral de Costas autorice una nueva empresa de contratación ya que la anterior, como ya se ha puesto de manifiesto a esa Consellería en anteriores ocasiones, ha paralizado sus trabajos por quiebra económica. Cuando se aprueben las Ordenes Ministeriales respectivas se les remitirán los planos definitivos. De todas formas, en este plano no se ha realizado ninguna modificación desde la incoación del mismo y no existiendo constancia en este Servicio del plano que se adjunta como documento 2".





Haz clic aquí para ver
: Resolución remisión plano de deslinde de la playa de Silgar, T.M. de SANXENXO de fecha 12/11/2003 __________

Subrayamos la fecha y el último párrafo del documento de la Administración del Estado en Pontevedra, por la importancia que va a tener más adelante. También procede resaltar el lapsus de la Jefa de Costas, cuando se refiere al deslinde de Marín, ya que, el Ayuntamiento de Marín cuenta con deslinde adaptado a la Ley de Costas de 1988, aprobado en 1995.

Con fecha 24 de septiembre de 2004
, el Servicio Provincial de Costas de Pontevedra emite Plano de DESLINDE de la zona de autos, que adjuntamos con visado del órgano estatal y del Colegio Oficial de Ingenieros Técnicos Agrícolas e Peritos Agrícolas de A Coruña, en el que consta: "Servidumbre de protección 20 metros de anchura". (PLANO NÚM. 13-28 E. 1:1000), igual a todos los anteriores.
Con fecha 21 de enero de 2005 la Jefa de Costas de Pontevedra, Cristina Paz-Curbera y Llovet, remite a la Consellería de Pesca e Asuntos Marítimos (Santiago de Compostela), escrito introduciendo la controversia, yendo contra sus propios actos (ver todo lo anterior), aportando un plano (fotocopia de un borrador emborronado y sin diligenciar, con grosero título: PLANO APEO ERRÓNEO escrito de cualquier forma que, supuestamente, tiene la servidumbre de 19 metros, a escala 1:1000, sin acotar y, sin que ello elimine la infracción, que no depende de lo mucho o poco que se invada la servidumbre, sino de que se invada), pedro cuyo no era otro que darle al Conselleiro, Enrique López Veiga un motivo para resolver la papeleta del Alcalde-Promotor de Sanxenxo, con propuesta de más de tres millones de euros y de demolición del edificio construido de forma ilegal. Así fue. El Conselleiro dío carpetazo al expediente sancionador, sin tener en cuenta que la competencia era del Consello de la Xunta de Galicia, como más tarde sentenciaría el TSJ de Galicia.

Pero, ¿por qué Lopez Veiga, Conselleiro de Pesca, Jefe supremo de los responsables del expediente sancionador permitió a sus subordinados -o utlizó a sus subordinados- para incor e instruir el expediente sancionador, hasta la propuesta de resolución y, después tener que actuar de forma tan grosera, in extremis, poniendo en entre dicho la honestidad de los funcionarios y la integridad de los órganos de Administración que representaba? ¿A cambio de qué?

Y, ¿por qué la Jefa de Costas, Cristina Paz-Curbera, se prestó a semejante papelón? T
ambién cabría preguntarse ¿a cambio de qué...? Lo dejamos ahí, a la libre interpretación del excéptico lector que a lo largo de este blog, podrá ir recavando información, sin duda, suficiente para resolver este y otros enigmas.
Hacemos una pausa judicial.




COMUNICADO DE PRENSA: EDAR DEL RÍO LAGARES (VIGO)

12/05/2008 COMUNICADO DE PRENSA DE SALVEMOS PONTEVEDRA

FRANCISCO CÉSAR DÍAZ SÁNCHEZ, con DNI nº 33.785.735-T, en su calidad de presidente de la Asociación “SALVEMOS PONTEVEDRA COMUNICA:

Que con fecha 6 de mayo de 2008 el Tribunal Superior de Justicia de Galicia. Sala de lo Contencioso Administrativo. Sección 002, da cuenta del anterior escrito de interposición presentado en nombre y representación de la Asociación Ecologista “Salvemos Pontevedra”, en virtud del cual, se le declara parte y se tiene por interpuesto recurso contencioso administrativo contra desestimación por silencio administrativo del recurso de reposición interpuesto ante EL MINISTERIO DE MEDIO AMBIENTE con fecha 17/12/2007 Y, ante la CONSELLERÍA DE política territorial, obras públicas e transportes de la xunta de galicia, interpuesto con fecha 17/12/2007 Nº 4239/2008. Ambos recursos, referentes a sendas denuncias de obras ilegales y solicitudes de restitución de la legalidad (acción pública) en la EDAR DEL RIO LAGARES (VIGO), construida en pleno dominio público y dentro de los primeros veinte metros de la servidumbre de protección, creando una situación insostenible en las marismas del Lagares, en la Playa de Samil y en la inmensa zona residencial urbana del entorno.

El Tribunal admite a trámite el recurso y reclama a las administraciones demandadas la remisión en forma del expediente administrativo en el improrrogable plazo de veinte días, debiendo practicar los emplazamientos de cuantos aparezcan como interesados en el mismo, conforme se dispone en el artículo 49 de la Ley de Jurisdicción...

Martes 13 de mayo de 2008: NO HA TENIDO INTERÉS PARA NINGÚN MEDIO. ESTAMOS CONDENADOS AL SILENCIO.

viernes, 9 de mayo de 2008

CORRUPCIÓN EN O GROVE (PONTEVEDRA).

26/08/2006 "SALVEMOS PONTEVEDRA" AL EXCMO. AYUNTAMIENTO DE O GROVE (PONTEVEDRA)

Sometida a información pública la aprobación inicial del Plan Xeral de Ordenación Municipal del Ayuntamiento de O Grove, no estando conforme con el mismo, formulo las sigientes ALEGACIONES:

1º.- No se ha sometido a la tramitación establecida preceptivamente por la Ley 9/2006, por la que se traspone al Derecho nacional la normativa Comunitaria de la Unión Europea, de obligado cumplimiento.

2º.- Dentro de la Red Natura 2000, en la zona Ramsar, Lic, Zepa: Espacio Natural Protegido “Complexo Ons-O Grove y Zona de San Vicente 1 y 2”, determinados ámbitos resultan excluidos del referido espacio natural, con objeto de consolidar edificaciones y actividades que de modo irregular se están construyendo y desarrollando en la actualidad.

Así, en la zona de la Playa de la Lanzada, concretamente en la denominada Punta de la Lanzada, frente al antiguo colegio de sordomundos (antes hospital) actualmente dependiente de la Diputación, se ha construido un edificio destinado a hotel y restaurante, con los servicios accesorios de acceso rodado asfaltado y aparcamiento correspondientes, contraviniendo tanto la normativa de medio ambiente, como la de costas y la propia de ordenación urbanística.

Hotel SAMAR todavía en fase de obras
_______________


Vista panorámica del complejo hotelero SAMAR, construido sobre las dunas.

El edificio tiene su origen en un antiguo chiringuito permanente de la titularidad de D. Pedro García Justo (actualmente hotel SAMAR), que amparándose en el mismo realizó las obras anteriormente descritas sin autorización de ningún género y que ha sido objeto de expediente sancionador por parte del Servicio de Costas de la Xunta de Galicia (de Protección del Litoral).

Exactamente lo mismo sucede con el hotel ABEIRAS de D.Rafael Mourelo Rodiño, situado en la zona de Ardia dentro de la ensenada de O Bao, que también tiene expediente sancionador del Servicio de Costas de la Xunta




Hotel ABEIRAS todavía en fase de obras
______________


Panorámica del Hotel ABEIRO desde la ensenada de O Bao

El Hotel ABEIRO desde la carretera

Curiosamente, ambas edificaciones, han sido excluidas de manera ilegal del espacio natural protegido anteriormente citado, quedando únicamente incluidas dentro de la franja de servidumbre de protección del dominio público marítimo terrestre..." (continúa hasta 11 alegaciones).

Ruego disculpas por lo pesado del documento anterior, pero no tiene desperdicio. Espero que, al menos, sea didáctico.

jueves, 8 de mayo de 2008

RELLENOS ILEGALES EN LA PLAYA DE SILGAR (SANXENXO)

DENUNCIA DE "SALVEMOS PONTEVEDRA" presentada ante el Servicio Provincial de Costas de Pontevedra, donde ya existía la oportuna denuncia del vigilante de Costas. Antes, y a modo de introducción, hagamos un poco de historia fotográfica. Es lo único que queda:

Fotografía antigua de la Playa de Silgar en Sanxenxo

Fotografía antigua de la Playa de Silgar en Sanxenxo
(No existe vial al puerto ni muro-escollera)

Puerto pesquero de Sanxenxo con vial de acceso y escolleras
que provocan los primeros cambios de las corrientes al limitar
y dirigir de forma aleatoria la subida de las mareas.
Noticia de La Voz de Galicia, 17 de marzo de 2004.
  • 04/12/2003 DENUNCIA DEL VIGILANTE DE COSTAS DEL ESTADO: "Se está procediendo a rellenar y construcción de escollera con un volumen aproximado de 250 metros cúbicos de materiales sueltos, en terrenos de dominio público marítimo-terrestre".
  • 11/02/2004 DENUNCIA DE OBRAS ILEGALES EN EL DOMINIO PÚBLICO MARÍTIMO-TERRESTRE (PLAYA DE SILGAR-SANXENXO), PRESENTADA ANTE EL SERVICIO PROVINCIAL DE COSTAS DE PONTEVEDRA: (SILENCIO).
  • 07/01/2006 REITERACIÓN DE DENUNCIA PRESENTADA ANTE EL MINISTERIO DE MEDIO AMBIENTE: (SILENCIO).
  • TRÁMITES INTERNOS: documentación obtenida del Servicio Provincial de Costas de Pontevedra en febrero de 2006, tras haber solicitado vista del expediente y copia de los mismos, y previo abono de las correspondientes tasas:
  1. Oficio del Jefe de Costas de 01 de marzo de 2004, dándome traslado de la remisión de la denuncia al Jefe de Área de Proyectos y Obras de PORTOS DE GALICIA, promotora de las obras ilegales.
  2. Contestación (FAX 10/03/2004) del jefe de Área de Proyectos y Obras, Don Juan Antonio Rodriguez Pardo (escrito sin firma), de frecha 10 de marzo de 2003 (suponemos que se trata de un error en el año), reconociendo las obras ilegales realizadas y minimizando las consecuencias.
http://www.flickr.com/photos/benitojuncal/395909877/in/set-72157600251184615/
http://www.flickr.com/photos/benitojuncal/sets/72157600251184615/show/with/395909872/

miércoles, 7 de mayo de 2008

LEMBRANZA DUNHA TRADICIÓN PERDIDA

LEMBRANZA DUNHA TRADICIÓN PERDIDA.

A CERÁMICA POPULAR EN PONTEVEDRA.

É IMPOSIBLE DATA-LA ORIXE DA CERÁMICA. Cerámica (do grego Kéramos-arxila) podemos definila como a arte de fabricar obxectos de tódalas clases con barro humedecido. Pezas que unha vez desecadas ao sol resisten certo tempo sen esboroarse. Podemos así mesmo supor que, o feito de deixaren estas vasillas sobre terreos ou pedras recalcadas polo sol e observar que co tempo endurecían, movese a os artistas a sometelas ao efecto do lume.

O home do período neolítico decoraba as súas cerámicas con: cordón, bandas e puntos. En Galicia, na actualidade, onde a tradición da olería sobrevive, mantense o mesmo criterio e as mesmas técnicas ceramísticas, con algunhas novidades decorativas. Existen pobos como, Salvaterra de los Barros, en Extremadura, nos que, aínda hoxe, as mulleres tornean os cacharros de xeonllos no chan, e decoran as olas luíndoas cunha pedra do río Guadiana humedecéndoa constantemente coa lingua, conseguindo efectos sorprendentes de decoración floral.

Rüdiger Vossen, Natacha Seseña e Wulf Köpke, na Guía de los alfares de España (1975) daban a coñecer os centros de producción ceramística de Pontevedra: Meder, Salvaterra do Miño e O Porriño, con vasillas vidradas; Tameiga-Mos, con vasillas sen vidrar pintadas en frío; e, Guillarei e Redondela, onde se fabricaban figuriñas semellantes ás de Barcelos (Portugal).

Agora contamos coa memoria histórica; coa paisaxe malferida; coas pegadas e chemineas das telleiras e, coas reliquias da cerámica popular propia e transplantada. Non é pouco. Tamén temos as coplas do Padre Martín Sarmiento que amosan a presencia da olería nos mercados pontevedreses dos sábados:

“Na vila é costume,
despois que a coñezo,
que os sábados todos
do ano é arreo...”

“Comprarán á volta
xa olas,
xa petos,
xa berberechiños
xa peixes,
xa espellos”.

Pero é a mediados do século XIX cando atópamos as primeiras referencias concretas da olería pontevedresa: da man do “louceiro” Manuel Rama Deus, que tiña o seu taller en A Santiña, parroquia de Lérez, do concello de Alba.

En 1882, con motivo do Certame de Artes e Oficios celebrado en Pontevedra, Manuel Rama presentou unha importante mostra de “floreiros, xardineiras, testos, pucheiros, pratos e fontes”. Máis tarde, a finais do século, o primeiro Marqués de Riestra fundaría na finca “A Caeira” unha fábrica destinada á producción industrial de tella e ladro. A dirección técnica de A Caeira estivo a cargo de tres xeracións de alfaremes segovianos que non tardaron en instalar tornos e fornos adaptados para a produción de cerámica tradicional.

O barro traíase a Pontevedra desde Dena, por mar en galeóns que atracaban no peirao da Barca, onde se almacenaba para a súa distribución.

En 1934 nacería a “Cerámica Artística Gallega” de Pontecesures, despois a “Cerámica Celta”. En ámbalas dúas fábricas traballaron os louceiros “Miúdo” e “Peteiro”, que xunto co outro louceiro destacado da época, o xubilado da Caeira, Mauricio Hernánz que instalou dous tornos e un forno en San Xoán de Poio, onde comezou unha pequena producción artesanal ata que a familia emigra ás Américas en 1944.

Descoñecemos a orixe da olería de Bamio. Pero o seu estudo deixa unha fonda pegada no ánimo do investigador. Sorpréndenos, unha vez máis, atopa-la aldea dos oleiros nun ámbito natural sen barro. Os artistas de Bamio necesitan extraelo dos fondos mariños da enseada de A Toxa, en A Seca e Os Tubos da parroquia de Vilalonga (Sanxenxo) e, posteriormente, trasladalo por mar en galeóns máis de 25 kilómetros (se eu fose un home de mar falaría en millas mariñas). Este barro de cor vermella e gran plasticidade, era coñecido como “barro pinto” polas manchas amarelas ou brancas propias da arxila caolínica. A historia dos louceiros de Bamio remata mediado o século XX, e con eles desaparecen “as olas, os cántaros, os barreños e os barreñóns grandes e bicolores” característicos do lugar.

Atopamos en Dena barreiras en terra firme e olas de fachendosa cor aceirada, que merecerían un estudo máis amplo e preciso.

A producción dos louceiros de Pontevedra foi paulatinamente substituída pola que chegaba por mar desde Buño, en galeóns, até o peirao de A Moureira. A louza foránea foi abastecendo por completo o mercado da Praza de Méndez Núñez.

Por terra tamén chegaban oleiros ao mercado pontevedrés: os “xalleiros” desde a comarca coruñesa de Xallás, ou os da Raia, e de Portugal, tamén proviñan da Meseta Castelá con regularidade. Máis tarde foron os propios oleiros portugueses os que emigraron e se afincaron en A Guarda, onde instalaron talleres de olería de carácter familiar, onde cada louceiro utilizaría o seu propio forno. Eiquí, como en Dena, o barro era das barreiras da mesma localidade.

A decoración das vasillas era sinxela: círculos incisos e pouco máis, co interior e rebordo vidrados con galena. Nestes antigos talleres de A Guarda facíanse: “arxilares, fontes, besugueiras, pratos, olas, pucheiros, xerras, cuncas, e penicos”, que tiñan o seu principal mercado en Tui e Vigo. Os louceiros, “cazoleiros” máis coñecidos destes tempos (mediado o século XIX) eran “os Ganchelos”, “os Chocolateiros”, “os Cazoleiros” e, os da “Punta da Cruzada” do “tío Rouco”. Os talleres estaban nos barrios de A Cruzada e A Malata de A Guarda. Sábese da existencia de catro fornos propiedade dos mestres citados nestes eidos.

En 1940 os louceiros de A Guarda deciden emigrar cara a Niñodaguia (Ourense), Mondoñedo (Lugo), Buño (A Coruña)…, onde deixarían a súa pegada e bo oficio. En Mondoñedo, xa só queda unha fonda pegada.

Pero o tempo e a cerámica de mellor calidade, a louza branca de Manises ou de Talavera ocuparon o mercado pontevedrés. Na década dos 40 do século XX: Álvarez, Santa Clara e Pontesa, en pleno desenvolvemento industrial, cubriron o espazo baleiro deixado en Galicia pola Real Fábrica de Sargadelos desde finais do século XIX.

Pontevedra, 5 de maio de 2006.

Fdo.: Francisco Díaz Sánchez.
Publicado na Revista ALDABA en 2007 (Pontevedra).

jueves, 24 de abril de 2008

8.- ISLA DE LA TOJA (El lapsus de la Sra. Ministra)

Haz clik aquí para ver las infracciones: acceso puente, a la derecha, el vial. A la izquierda, urbanización de chalets___



Con fecha 7 de febrero de 2007 hemos remitido escrito a Cristina Narbona Ruiz, Ministra de Medio Ambiente:
"CARTA A LA MINISTRA DE MEDIO AMBIENTE", publicada en este blog el 13/03/2008. En dicho escrito, referente a la ISLA DE LA TOJA, se denuncian dos situaciones irregulares de suma gravedad que transcribo literalmente:

1.-
..."También resulta sorprendente que no se ejecuten sentencias firmes favorables al interés público, como en el caso de la Isla de "A Toxa" en la que el Tribunal Supremo ordena a Inmobiliaria La Toja, S.A. la reposición a su primitivo estado de un relleno de terrenos de la zona marítimo-terrestre de 2.500 metros cuadrados y de un vial de cien metros de largo y cuatro metros de ancho realizados sin autorización ni concesión, devolviendo al dominio público en su primitivo estado el terreno ocupado, retirando los vertidos y demoliendo el vial construido"

A la izquierda de la fotografía, lo que suponemos: vial objeto de la infracción construido sobre el arenal

Al respecto procede hacer constar que, con fecha 7 de enero de 2006, la Asociación Ecologista "Salvemos Pontevedra" se ha personado en el procedimiento, solicitando vista del expediente y que se la considere parte, al objeto de obtener copia del mismo. Cuyo resultado, como es costumbre en esa Administración ha resultado: SILENCIO ADMINISTRATIVO.
2.- ..."así como la reducción de la servidumbre de protección operada por la vía de hecho entrando desde el puente a la izquierda de la isla (noroeste) zona en la que ha surgido un grupo de chalets recientemente construidos, con sus correspondientes viales de acceso igualmente irregulares, cuando no era suelo urbano a la entrada en vigor de la Ley de Costas".

Urbanización ilegal de chalets en la Isla de La Toja

El lapsus de Cristina Narbona, Ministra de Medio Ambiente: en su contestación no ha hecho ni un solo comentario al respecto de nuestra denuncia sobre la existencia de una URBANIZACIÓN ILEGAL DE CHALETS SURGIDA EN LA ISLA DE LA TOJA (A ILLA DA TOXA), O GROVE - PONTEVEDRA.

Queremos pensar que se trata de un lapsus, porque, nadie puede dar crédito a que se pueda parcelar y vender un "Monte Comunal", construir un chalet tras otro, trazar y asfaltar calles, pavimentar aceras y dotar de servicios a una urbanización ilegal en la Illa de A Toxa
(uno de los lugares más "protegidos", caros y emblemáticos de toda España) saltándose olímpicamente la Ley 22/1988, de 28 de julio, de Costas y que, advertida la Ministra de Medio Ambiente mire para otro lado y lo ignore.

Lamentamos que esto sea posible en un Estado de Derecho. Y también que la propia Ministra de Medio Ambiente, tras justificar la obra ilegal de una carretera construida invadiendo el dominio público marítimo-terrestre (sobre la arena de la playa), con sentencia firme en CASACIÓN del T.S. y orden de restitución de la legalidad, lo haga en base a que: "Hoy es una actuación totalmente consolidada". Cristina Narbona -en su contestación- se dedica a justificar a la Jefa del Servicio de Costas en Pontevedra, obviando la gravedad de los hechos denunciados: la pasividad en la restitución posesoria ordenada por el Tribunal Supremo y por la Ley de Costas y, la incoación del correspondiente expediente sancionador y de restitución de la legalidad (el lapsus compartido) en relación con la urbanización ilegal denunciada, aun cuando la competencia sancionadora, en parte o, en su totalidad, pueda recaer en la Comunidad Autónoma.

Respecto a la posible legalización de este suelo urbano irregular por medio del PXOM de O Grove por parte del Ayuntamiento, la Asociación "Salvemos Pontevedra", ha presentado ESCRITO DE ALEGACIONES a la información pública de Aprobación Inicial, cuya copia incluiremos en este blog. Los escépticos lectores (si los hubiere, y con el permiso de Juan Eslava Galán) podrán comprobar: cómo a través de ese documento urbanístico se pretende legalizar infracciones diversas, graves, cometidas en zonas demaniales e incluidas en la RED NATURA 2000 y en el maltrecho litoral del Ayuntamiento de O Grove.

En estudio: acuerdo sobre las posibles actuaciones legales de "Salvemos Pontevedra":

lunes, 21 de abril de 2008

EL CASO ENCE EN PONTEVEDRA

ENCE en Lourizán. Pontevedra. Fotografía de Miguel Cano

"El Caso ENCE" por lo intrincado y complejo de su contenido
requiere ser tratado de forma singular y pormenorizada. Lo voy a tratar como una novela. Y como toda novela su estructura debe ser: exposición, nudo y desenlace. En las novelas convencionales estas tres partes suelen tener una extensión aproximadamente igual. En la que nos ocupa esto será misión imposible, el autor no es capaz de desenmarañar la trama urdida o predecir el desenlace. Además, podría tratarse no de una novela sino de un cuento, con preponderancia de un solo nudo o núcleo alrededor del cual gira la historia.

En efecto, podría
tratarse de un cuento. Pero se trata de una jodida realidad. Una realidad dramática, humillante: de contaminación atmosférica y de transmisión de sustancias cancerígenas a las personas a través de la cadena trófica por ingesta de los productos del mar. Polución que ha provocado la degradación de las aguas de la ría, del paisaje, de los ecosistemas y de la biodiversidad hasta cotas inimaginables.

Una realidad humillante, que ha corrompido la clase política de los distintos gobiernos, de forma sistemática, permiténdole arrasar el patrimonio natural con impunidad grosera. Utilizando la falacia, convirtiendo en una farsa la normativa europea y estatal en materia de medio ambiente y conservación de la naturaleza, derivando la responsabilidad hacia los Tribunales de Justicia en busca de amparo o, simplemente, para ganar tiempo y poder burlar de forma legal la norma.

Como veremos, se trata de una realidad novelada, dramática: la herencia medioambiental que dejamos a las generaciones futuras -a nuestros descendientes-.Pero, queda perfectamente documentada para vergüenza de las Administraciones públicas, de Pontevedra, de Galicia y de España, queda archivada en nuestra sede social, en las tres administraciones y en los Tribunales de Justicia de lo Contencioso Administrativo de Pontevedra y de A Coruña. No será suficiente con quemar un archivo para borrar el rastro, como ocurrió recientemente con las historias clínicas de los pontevedreses.

También quedan las hemerotecas, la memoria y la RED.


Panorámica de la Ría de Pontevedra antes de los rellenos de las Marismas de Lourizán para la
instalación del complejo ENCE-ELNOSA

EXPOSICIÓN - HECHOS:

Estos son los hechos más relevantes ocurridos y documentados, por orden cronológico, pero con los oportunos saltos en el tiempo que nos permitirán enlazar las partes de este macabro relato. Hoy mismo, 5 de mayo de 2008, los medios anuncian la inminente concesión de la Autorización Ambiental Integrada a "ENCE" y ELNOSA, sin haber contestado a las alegaciones presentadas por "Salvemos Pontevedra", cuya copia original se encuentra incluida en este documento y que no deja lugar a dudas de que, con arreglo a lo establecido en la Ley 16/2002, la solicitud de las empresas citadas, están desestimadas y archivadas.

Comenzamos:

  • 13/06/1958 O.M. CONCESIÓN OTORGADA AL INSTITUTO NACIONAL DE INDUSTRIA (I.N.I.)
Ministerio de Obras Públicas. Dirección General de Puertos y Señales Marítimas. Sección Primera (Refª. C-734-Pontevedra):

"Visto el expediente instruido por las Jefaturas de Obras Públicas y de Puertos de Pontevedra a instancia del Instituto Nacional de Industria solicitando autorización para aprovechar los terrenos situados entre la nueva carretera de unión entre los puertos de Marín y Pontevedra y la actual carretera de Pontevedra a Cangas, con objeto de instalar una fábrica de pasta de celulosa kraft, con arreglo al proyecto que a la petición se acompaña.

Resultando que el deslinde ha sido aprobado por O.M. de 17 de abril de 1958...

13/03/1959 La "Empresa Nacional de Celulosas de Pontevedra, S.A." remite al Ilmo. Sr. Director General de Puertos y Señales Marítimas. Sección 1ª, copia simple y copia autorizada de la Escritura de Constitución de la Sociedad Anónima "Empresa Nacional de Celulosas de Pontevedra" de fecha 4 de abril de 1957, con Número 392, ante el Notario de Madrid, Don Francisco Mañueco Escobar.

"COMPARECE: EL EXCMO. SEÑOR DON JUAN ANTONIO SUANCES FERNÁNDEZ, mayor de edad, casado, General de Ingenieros Navales de la Armada, y de esta vecindad, calle Tambre número 7 (Colonia del Visco).

Cuarta.- El señor compareciente, en la representación que ostenta (Presidente del Instituto Nacional de Industria), y por tanto del capital suscrito, da a este acto carácter de primera Junta General y de conformidad con lo prevenido en el artículo 18 de los Estatutos, nombra el primer Consejo de Administración de la Sociedad Anónima "Empresa Nacional de Celulosas de Pontevedra"... Ver páginas 1, 2 y 3, de 24 que integran la Escritura.
  • 06/05/1959 O.M. AUTORIZANDO LA TRANSFERENCIA DE LA CONCESIÓN ANTERIOR A LA EMPRESA NACIONAL DE CELULOSAS DE PONTEVEDRA, S.A.
06/05/1959 "El Director General de Puertos y Señales Marítimas, del Minsiterio de Obras Públicas, Don Gabriel Roca, emite Informe favorable a la Instancia suscrita por Don Juan Antonio Suances Fernández, Presidente del Instituto Nacional de Industria, en solicitud de transferencia a favor de la "EMPRESA NACIONAL DE CELULOSAS DE PONTEVEDRA, S.A." de la concesión otorgada al I.N.I. por O.M. de 13 de junio de 1958..."

"...Considerando que la "Empresa Nacional de Celulosas de Pontevedra, S.A." se creó como consecuencia del Decreto de 15 de noviembre de 1956, y que la totalidad de sus acciones están suscritas por el Instituto Nacional de Industria, según manifiesta el Presidente de dicho Instituto..."
  • Ver Informe completo de 6 de mayo de 1959.
27/05/1959 La Dirección General de Puertos y Señales Marítimas, del Ministerio de Obras Públicas, aprueba el ACTA DE REPLANTEO de la referida concesión (O.M. de 13/06/1958), fijando en 463.500 metros cuadrados la superficie ocupada por la misma.
  • 28/07/1970 O.M. AUTORIZANDO TRANSFERENCIA DE CONCESIÓN A LA EMPRESA NACIONAL DE CELULOSAS, S.A. (ENCE, S.A).
28/07/1970 Con esta fecha, se ha dictado la siguiente Orden Ministerial: "Vista la instancia suscrita por D. Manuel Lora Tamayo, Vicepresidente en funciones de Presidente, de la EMPRESA NACIONAL DE CELULOSAS, S.A., y en solicitud de transferencia a su favor de la concesión otorgada por O.M. de 13 de junio de 1958 al Instituto Nacional de Industria, para construir una fábrica de celulosa kraft, en la zona marítimo-terrestre de la orilla sur de la ría de Pontevedra..."
No existen más transferencias, según se desprende de la CERTIFICACIÓN expedida por la Jefa del Servicio de Gestión del Dominio Público Marítimo Terrestre y Jefa del Servicio de Costas de Pontevedra (P.A.), Doña CRISTINA PAZ-CURBERA Y LLOVET, con fecha 5 de julio de 2004.
  • Ver contestación de la ministra de Medio Ambiente: ¿Otro lapsus de Cristina Narbona Ruiz? Más bien nos parece que le han metido un gol por toda la escuadra, ya que, no existe ninguna concesión ni transferencia de 1979 a ENCE, S.A. y menos al GRUPO EMPRESARIAL ENCE, S.A. y, nuestras denuncias se inician en enero de 2004.
  • GRUPO EMPRESARIAL ENCE, S.A.:
Empresa privada que viene desarrollando sus actividades industriales desde 2001 de forma ilegal (clasificadas como insalubres y nocivas), en las Marismas de Lourizán - Pontevedra. La empresa, cuyas industrias están ubicadas en una parcela ganada al mar por rellenos y deslindada como dominio público marítimo-terrestre, actúa sin concesión ni título habilitante alguno. Carece incluso de la Autorización Ambiental Integrada que exige la Ley 16/2002, cuyo plazo de obtención finalizó el 30 de octubre de 2007, como ya se puso de manifiesto en nuestro escrito dirigido a la Xunta de Galicia, Consellería de Medio Ambiente, de fecha 05/03/2008, con motivo de la información pública de la solicitud presentada por la empresa en 2004.
El 14 de enero de 2004 es una fecha para recordar, no sólo porque en esa fecha la Asociación Ecologista "Salvemos Pontevedra" presentó el primer escrito de denuncia al amparo de la acción pública ante las administraciones, sino porque la presentación del escrito desencadenó (sacó a la luz pública) la verdadera trama de corrupción política existente en torno a ENCE-ELNOSA en Pontevedra. El tiempo y el tesón del grupo ecologista se encargarían de dar la medida de la trama, del descomunal tamaño que presenta en la actualidad.